X
تبلیغات
دانشنامه آريايي - سیاره ی زمین

 

 زمین سومین سیاره ی منظومه ی شمسی است که هم آب دارد هم اکسیژن قطر این سیاره 12756کیلومتر است جرم هر سانتی متر مکعب این سیاره 5/5 سانتی متر مکعب است مدت زمان گردش زمین به دور خود 24 ساعت است مدت زمان گردش به دور خورشید 365 روز و 6 ساعت است سرعت حرکت این سیاره به دور خورشید در هر ثانیه برابر است با 30 کیلومتراست
 این سیاره اتمسور دارد واتمسور آن رقیق می باشد حالت آن جامد و جزو سیارات داخلی است
75% سطح این سیاره را آب تشکیل داده است که باعث تعادل در آب و هوای آن شده است بزرگ ترین رشته کوه آن هیمالیا وبزرگ ترین رود آن نیل است بزرگ ترین قاره ی آن اوراسیا است
 فاصله ی این سیاره تا خورشید 40 برابر کمتر از فاصله ی پلوتون تا خورشید است
فاصله ی خورشید تا زمین 150 میلیون کیلومتر است

اتمسور

همانطور که میدانید اتمسور زمین از بخش های تروپسفر استراتسفر مزوسور ترمسفر و همینطور میدانیم که :

اتمسور زمین را در بر گرفته است و ما در که اقیانوسی از هوا قرار داریم و به طور تصاعدی از سطح زمین به سمت بالا نازک تر می شود. بیشتر انسانهایی که در ارتفاعات بیش ۳ کیلومتر از سطح دریا دچار مشکل تنفسی و بیماری های تنفسی می شوند . در ارتفاع حدودا ۱۶۰ کیلومتریسطح زمین لایه هوا به قدریکه حجم هستند که ماهواره ها تقریبا بدون هیچ مقاومتی در سفرند. ودر هر حال ذراتی از هوا در ارتفاع ۶۰۰ کیلومتری سطح زمین پیداد شده اند

و این هم باید بدانیم که :

اتمسفر مرز مشخصی ندارد این طور نیست که مانند مرز های سیاسی فورا تمام شود بلکه کم کم در فضامقدرار آن کمتر وکمتر می شود وهمین طور فشار هوا با رفتن به سوی بالا از سطح زمین کاهش می یابد ولی دما اینطور نیست

حال به عناصر سازنده ی اتمسور می پردازیم :

از تمام عناصر اتمسور : نیتروژن ۷۸ درصد و اکسیژن ۲۱ درصد از هوای زمین را تشکیل می دهند این دو عنصر بیشترین مقدار را دارند به طوری که فقط یک درصد از اتمسور شامل عناصر دیگر از جمله : آرگون و مقادیر اندکی از دیگر گازها می باشد. جو زمین همچنین شامل بخار آب، دی اکسید کربن، قطرات ریز آب و مقدار کمی از گازها و مواد شیمیایی خارج شده از آتشفشانها، آتش، مواد مانده و فعالیت های انسانی می باشد.

انسان تعقیرات زیان باری بر سر زمین آورد که عوارض آن عبارت اند از : گرم شدن کره ی زمین . بالاآمدن آب دریا ها و زیر آب رفتن زمین های پر محصول . آلودگی محیط زیست به خصوص هو کره و... است حال به لایه های جو می پردازیم :
پایین ترین لایه ی جو : تروپوسفر (troposphere) نامیده می شود. این لایه در حرکت همیشگی است خورشید سطح زمین و هوای بالای آن را گرم می کند. هوا در اثر گرم شدن بالا می رود . هنگامیکه هوای گرم شده به بالا رفت دچار افت فشار می گردد در نتیجه سرد می شود. هوای سرد از هوای اطراف خود چگال تر و سنگین تر است بنابراین به سمت پائین فرو می آید و چرخه مجددا تکرار می شود. این چرخه دائمی “آب و هوا” را ایجاد می کند.

در بالای تروپوسفر، حدودا ۴۸ کیلومتر بالاتر از سطح زمین، لایه ثابتی به نام استراتوسفر (stratosphere) یا “هوا کره” وجود دارد. “هوا کره” شامل لایه ایست که در آنجا پرتوهای فرابنفش تابیده شده از خورشید، با مولکولهای هوا برخورد کرده و گازی به نام “ازون” تولید می گردد. ازون ورود پرتوهای زیانبار فرابنفش به سطح زمین را سد می کند. با اینحال بعضی از این پرتوها به داخل وارد شده و منجر به عوارضی از جمله آفتاب سوختگی و سرطان پوست در بین انسانها می گردد. مقدار اندکی از مواد شیمیایی که انسان تولید می کند، باعث آسیب دیدن ازون شده است. افراد زیادی متوجه نازک شدن لایه ازون و در نتیجه ورود پرتوهای فرابنفش و آسیب های جدی برای انسان و دیگر جانداران شده اند.

حال باید بدانیم یکی از این مواد که اوزون را نابودمیکند ملوکول (cfc) است این ملوکول منابعی دارد که تمام منابع از انسان سر چشمه می گیرد منابع آن عبارت اند از :برف های شادی که در جشن ها مصرف میکنیم این ملوکول آن ها را به سوی خارج میفرستد و از کپسول خود بیرون می آید منبع بعدی کولرهای گازی و یخچال ها هستند .

دانشمندان زیادی در حال فعالیت هستند تا برای این ملوکول جایگزینی بیابند

بخش های گوشته و هسته ی زمین

همان طور که میدانید زمین از لایه های پوسته گوشته هسته ی بیرونی و درونی تشکیل شده اند و این لایه ها عمق زیاد و فشار زیادی را تحمل میکنند پس بنابر این :

دانشمندان زمین شناس نمیتوانند به صورت مستقیم درباره ی گوشته ی زمین تحقیق کنند . زیرا پر عمق ترین چاه جهان که کنده شده ۱۳ کیلومتر می باشد . دانش مندان می دانند که قسمتهای زمین با لایه نازک پوسته آن متفاوتندو هم چنین می دانند در زیر پوسته ی زمین فشار به اندازه ای زیاد است که مواد معدنی با جمع شدن در خود به موادی با چگالی زیاد که درلایه ی پوسته ی زمین وجود ندارد تبدیل میشوند

پس حالا میدانیم که زمین شناسان نمی توانند به داخل لایه های زمین بروند و به همین دلیل از روش هایی استفاده می کنند :

یکی ازروش های شناخت ترکیب بندی زمین، آنالیزهای شیمیایی سنگهای آسمانی می باشد . گونه های خاصی از این سنگها که کندریت (chondrite) نام دارد پیش از برخورد با زمین در منظومه شمسی بدون هیچ تغییری از هزاران سال پیش باقی مانده اند . زمین شناسان می توانند با استفاده از کندریت ها، منبع ترکیب بندی های شیمیایی زمین  را تخمین زنند.

علیرغم کندریت ها، زمین با لایه هایی که تشکیل شده از مواد گوناگون شیمیایی می باشند، شکل گرفته است. زمین شناسان با مطالعه لرزش های ناشی از زمین لرزه های مختلف به کمک تجهیزاتی و وسایلی که لرزه نگار نامیده می شوند، در مورد عمق زمین پی به نکات جدیدی می برند.

که این نکات عبارت اند از :

( سرعت و حرکت لرزش های درون زمین به ترکیب بندی و چگالی موادی که لرزه ها در میان آن قرار گرفته اند بستگی دارد. زمین شناسان با آنالیز کردن این لرزش ها به جزئیات فراوانی از عمق زمین پی می برند)

سیاره ی زمین کاری از نجوم علم برتر